Gönderi

Merii

@benmerii1·
10/10
·51 syf.·
Kitabı okudu
·
2023 17. kitabı
Düş desen değil gerçek hiç değil Aşk yorgunu bir şehre uyanıyorum Yüzüm aynada eskiyor Çizgilerin öncesi sonrası karışmış İki kaşın arasına sanki kar yağmış Aynadan kaçıp yollara düşme vakti Tqmir ediyorum çizgilerimi Sokaklarda içimden dışarıya çıkıp Bir yandan yağmurlu şiirler okuyor Öte yandan şemsiyemi kapatıyorum Bu kadar çelişkili ilişkiyi kaldıramıyorum Yol, ışık, ses her şey birbirine benziyor Gözyaşlarım kime emanet yağmurla yarışıyorum İmdadıma demi başından aşkın çay yetişir belki Günde kaç kere al attıgım kapıyı aralıyorum Çayla göz göze gelen gün aydınlanıyor Sırtlarında yaşlarından büyük ödevler çocukların Kapıya sormadan açıyorum sınıfın kapısını Göz göze geliyoruz çocuklarla Sorularımız benziyor, bakışlarımız gibi Her gün aynı nakarat, aynı alışkanlık Yıllar öncesinden hayatta kalmış Yaşını başını almış bir günaydın Çocuklar görmesin diye Acılarını gömüyor içine Emel Emel dedimse, hiçbir şey olmamış gibi Derse düzünden başlamayan ters öğretmen Çocukların dünyasında yıkıyorum yaralarımı Benim yerime de gülüyor, ben halime ağlıyorum Maddenin üç halini aşalı kaç yıl oldu bir hatırlasam Bir hatırlasam, yağmur halime ne zaman geçtiğimi Bize ne kesirlerden, desem çocuklara Yeterince bölünmüşüz, desem "Kral çıplak!" diye bağırmak istiyorum Sesim içime kaçıyor, boğazımda bir el Devlet kendi etrafında dönüyor Ben çocukların etrafında Onlar gündüz oluyor ben gece Onlar merhem oluyor, ben yara Nereden aklıma geldiyse Kapatın gözlerinizi Bir şarkıda eşitlenelim diyorum John Lennon söylüyor; "imagine" Hayal ediyor, hayret ediyor çocuklar Elimizde ve dilimizdeki tek şeyi Benim derdim kapılara sığmayan şeyler değil Kapısı olup, içine girdiğim boşluklar, sığlıklar Sözlerin yankı bulmadığı dilsiz odalar Bu odaya bir şey uğramamış çocuklardan başka Ne şiir, ne şarkı, ne insan, ne de isyan Dışarı atıyorum kendimi Teneffüs dediğin an içinde zaman Sonrasında dönüyorum eve İçimde günden kalan Prometeus İkimizden birimiz fazlayız sanki bir bedene Huzursuz biriyim kabul, huysuz, o da kabul Küfrün her biri şiir, beni bu hale getiren düzene -Emel Kayalı, İki Ders Bir Düş
İki Ders Bir DüşEmel Kayalı · Klaros Yayınları · 20204 okunma
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.