“Her kitap bir yerlerden başlamak zorunda…”
Gibi güzel bir cümle ile karşılıyor sizi kitap. Bazı zamanlar şöyle şeyler yaşarım. Bir kitabı elime almadan onunla hemen öncesinde bir bağ kurmuş oluyorum. Onu alıp hemen okumak istemiyorum. Hemen tükenmesin bir süre kendileri ile kitaplıkta bakışıyorum. Yani okumadan anlıyorum muazzam bir metnin beni beklediğini. Ardından ani bir hareketle kitaplıktan alıyorum ve muazzam ana kendimi bırakıyorum. Bu kitap tam böyle duygular oluşturdu bende. Hakkında ne yazsam ne söylesem eksik kalacak.
Başlangıçta beni ile tanışıyorsunuz, daha sonra benny anlatan sürekli onu izleyen konuşan bir anlatıcı kitabımız var ki bu ikinci anlatıcı, bir diğeri ise kitabın içerisinde yer alan bir zen budist’tinin yazdığı diğer anlatıcı kitap -derli toplu sihir- kitabı. Üç anlatıcı var yani kitapta. İlginç konuşan kitaplar.
12 yaşındaki Benny aniden babasının ölümü sonrasında sarsılır. Babası bir Japondur ve Japon geleneklerine göre krematoryumda yakışmasına tanıklık eder. Yaklaşık bir yıl sonra ise etrafındaki nesnelerin sesini duymaya başlar. Annesi ise ölen eş sonrası bir gün işe yarar ümidi ile eşya biriktirmeye (istifçilik) başlar. Ki bir süre sonra olay çığırından çıkar ve remen ev bir çöp eve dönüşür.
Yazar bir zen budistti. Kitapta zen öğretilerinden de yer yer bahsediyor. Sevdiğimiz birinin kaybından sonra tutulan yas, büyüme sancıları, annelik, insan psikolojisi,maddelere ve nesnelere olan bağlılığımız, gelişen teknoloji ile beraber gelen işsizlik ve kapitalizme kadar alt metinler barındıran muazzam bir kitap. Sayfa sayısı (602) asla göz korkutmasın. Son zamanlarda sayfa numarasına bakmadan okuduğum en ama en akıcı kitap kendileri. Listelerinize ekleyin derim.
·
402 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.