Doğum gününde sevgilisini kaybeden Lydia, zor günler geçirir. Rahat uyuyabilmek için aldığı ilaçlar onu sevgilisinin hala hayatta olduğu paralel bir evrene götürür. Fakat iki hayatı aynı anda yürütemeyen Lydia'nın durumunu yazar çok güzel bir satırla özetlemiş: "buradaki hayatım hep ikinci planda, ebedi bir bekleme odası olarak kalacaktı ve bu ne benim için ne de hayatımdaki diğer insanlar için adil değildi. Bu hayat tek seçeneğim olmalıydı, daha da önemlisi en iyi seçeneğim olmalıydı."
Hayatım boyunca hiç birisinin yasını tutmamama rağmen eğer tutsaydım neler yaşayabilir ve hissedebilirdim, yazar tam da bunları oldukça gerçekçi bir şekilde ifade etmiş. Kelimeleri bana sıcacık geldi ve her ne kadar bitmesi gerektiği yerde ve olması gerektiği gibi bitse de devamını okumayı çok istedim.
Hayatımızın başka bir versiyonunu görmeyi hepimiz çok istesek de belki de vücudumuz ve ruhumuz olduğumuz bu hayatla doğru orantıda gidiyor. Her ne kadar biz onları alıştığımız ve güvende hissettiğimiz noktada tutmaya çabalasak da o gerektiği değişimi geçiriyor. Engellemeye ve "güvenli" alanımızda kalmaya çalışmak bize sadece zorluk çıkarıyor.
Lydia'nın bu değişimini "güçsüzlük" sanan ailesine, onu sorumsuz sanmalarına ise çok sinirlendim. Lydia'nın hissettiği acıyı gerçekten hissettim. Onunla aynı acıyı paylaşan bir Jonah olması çok güzeldi. Sanırım insanlarla aynı acıyı paylaşmadıysak gerçek anlamda onlarla anlaşmak çok zor oluyor.
Lydia hisleriyle, düşünceleriyle o kadar kendime benzettiğim bir karakterdi ki... yazarın her bir cümlesi beni çokça etkiledi. Hikayenin yayılarak belki de uzatılarak anlatılması çok da yerinde olmuştu bence.
·
364 Gösterim
1 Yorum
Tam olarak duygularıma tercüman olmuşsunuz bu kitap sıcak bir sarılma gibi hissettirdi bana ve gerçekten çok daha fazlasını okumak istedim ağzınıza sağlık
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.