Aşkı bir yapıya benzetmek olağandır. Ancak o yapının sağlamlığı atılmış temelden anlaşılır. Temelsiz yapıların sonunu tasavvur etmek çok zor değildir. Bir işe atılacak olan adımın sağlamlığı, inşa edilen bu yapının sağlamlığı geleceğe bırakılan bir iz gibidir.
Aslında biz insanlar da temelde ihtiyacımızın ne olduğunu bilmemize rağmen; eksiklerimizin, arayışlarımızın ne olduğunu bilmemize rağmen; sağlam bi temel atmakta zorlanıyoruz. Belki de biz gerçekten aşkı, sevgiyi, tutkuyu, cesareti, iyiliği ve özgürlüğü tam anlamıyla idrakten git gide uzaklaştığımız için yüreğimizde yanan yangının ateşini söndüremiyoruz.
Yürek yangınının şifası nerede, kimdedir diye girdiğimiz bu arayışta belki de gerçekten önce iğneyi kendimize batırarak sevdiğimize adım atmaya başlamalıyız. Yolun en başında, atılan ilk adımda, söylenen ilk sözcükte karşımıza açıklamak ve hissettirmek istediğim her duygu bize geri yansır. Aşkın aslında ne olmadığını, hatanın görünenin aksine basitlikten ne kadar uzak, can atıcı ve yıpratıcı olduğu yüzümüze tokat gibi çarpıyor Bir Aşk Masalı. Hatta sadece bir tokatla kalmıyor bu beş prensin cezasıyla bizi de cezalandırıyor. Okurlara atılan bu tokat ve verilen ceza aşkına ve sevdasına sahip çıkmak isteyen herkese bir örnek olmalı.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.