George Orwell bize gelecekte yaşamamızın muhtemel olacağı bir distopyayı anlatıyor. Okurken aslında o kurduğu distopyanın çok da uzakta olmadığını aslında tam olarak içinde yaşadığımızı anlıyoruz. Gerçekler kafamızdabir yapboz parçası gibi bir araya geliyor.
Kitabın başında “Özgürlük, iki artı ikinin dört ettiğini söyleyebilme özgürlüğüdür.” diyen Winston’un kitap sonunda iki artı ikinin beş olduğunu kabullenip özgürlüğünden vazgeçmesi baskının insan üzerindeki büyük yıkıcı etkisini tam olarak gösteriyor. Bir vazgeçişi ve kabullenişi görüyoruz karakterin son anlarında.