Dedemin bakkalı:
90'ların afacan çocuklardan sadece biri ve onun dedesinin çıraklığını yaparken yaşadığı maceralar anlatılıyor.Basta çocuk kategorisi için olduğunu düşünsem de çocukluğuna özlem duyan yetişkinlere de hitap ettiği bitirdikten sonra edindiğim bir tecrübeydi.
Herkesin okuması gereken fakat nadir insanların kendini bulacağı bir kitap.Nadir insanlardan kastım da direkt olarak Y kuşağı yani gerçekten çocukluğuna hak ettiğini yaşatan hak ettiği gibi de yaşayan kuşak.Ne yazık ki biz o kuşak gibi akşamlara kadar dışarda oyun oynayıp annelerimizin dışardan topladığı elleri çamur çocuklar olamadık.Hak etmediğimiz için mi,kirlenen dünya olduğu için mi? Söz sizin...