Kelimeleri bir araya getirmekte hiç bu kadar zorlanmamıştım
Söyleyecek çok fazla şey var ama benim söylemeye dilim varmıyor.
Kitabın ilk yarısı çok kötüydü. Tamamen ergence olaylar, yok sevgililer yok partiler, edebimin buraya yazmama izin vermediği şeyler ve +18 sahneler... Gerçekten ilk yarı kelimenin tam anlamıyla iğrençti. Karakterler, özellikle de baş karakterimiz Emma çok toksik ve iğrenç kişiliklere sahip karakterlerdi. Baş karakteri hiç sevemedim çünkü okuduğum en karakter yoksunu kitap karakteriydi. Başına gelen şeye üzüldüm, cümleleri düşünceleri kalbimi parçaladı ama yine de ona karşı kalbimde hiçbir şey hissetmiyorum. Kitapta sadece Bryan ve Conor karakterleri güzeldi zaten, onun dışında hepsi vasat.
Gelelim ikinci yarısına...
Öldüm, gerçekten öldüm. Bazen hemcinslerinin daha anlayışlı olması gerekirken Emma'ya söyledikleri şeyler için öldüm. Bazen Emma'nın babasının berbatlığı yüzünden öldüm. Ailesinin kızlarını desteklememesi yüzünden öldüm. Ama en çok da o son yüzünden öldüm. Mutlu son beklemeyin, ne de olsa biz kadınlar mutlu sonu asla göremiyoruz değil mi?
Toplumun düşünceleri o kadar üzücü ama o kadar da gerçekti ki... İnsanlar Emma'nın o şeyi hak ettiğini söylüyorlar. Böyle bir şey hak edilir mi? "Kızlar açık giyiniyor sonra da ağlıyorlar." Senin gözlerin üzerimden, ellerin bedenimden uzak dursun diye ben istediğimi giyemeyecek miyim?
Dediğim gibi mahvoldum, öldüm. Normalde kitap okurken çok üzüldüğümde aradan ne kadar zaman geçerse geçsin okuduğum şeyin gerçek olmadığına kendimi inandırdığım için kendimi toparlayabiliyorum. Ama bu kitabı atlatamayacağım çünkü dünyada binlerce kadının başına bu okuduklarımın gelmiş olduğunu biliyorum.
Tavsiye eder miyim bilmiyorum. Ama okumaya karar verirseniz sağlam bir psikolojiyle okuyun. Karakterimiz intihara meyilli, konu ağır. Herkes dayanamaz...
·
398 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.