Ailesinin yaşattığı travmalar yüzünden ilgi isteğini farklı şekillerde almaya çalışan arsız şebnemin saçma sapan hareketini fazla ciddiye almışlar şeklinde yorumladım. Bir de Bünyamin tam hıyar.
İlk başta karakterlerin sıra sıra tanıtıldığı bölümlerde sonunucuyu okurken ilk anlattığı kişinin hikayesini unutmuşum yav bu kimdi şu kimdi krizine girdim ama sonlara doğru toparlanıyor bu yüzden fazla ara vermeden hızlıca okunması gereken bir kitap. Sonu da biraz muğlak ben şahsen romanlarda son kısmın okura bırakılmasını sevmiyorum. Sonuçta finali ben yazacaksam okur olmamın ne manası var dimi ama. Yine de sıkıcı bir kitap değil okunuyor Ayfer Tunç’un diğer kitaplarını da okumak isterim. İncelemem bu şekilde.