Aytmatov kitaplarında okuyor gibi değilde hikayenin içindeymiş gibi oluyor insan öyle içine çekiyor...Sayfa sayısına aldanmayın öyle dopdolu bir hikaye ki.Altınay'ın zaman zaman çaresizliği zaman zamanda mutluluk gözyaşları... Hissetmemek mümkün değil.Son olarak öğretmen öğrenci sevgisi daha iyi anlatılamzdı .Ve tüm öğretmenlere Altınay gibi bir öğrenci ,tüm öğrencilere de Düyşen gibi bir öğretmen dilerim...
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.