Dünya klasiklerinden olan kitapta pariste idam cezasına çarptırılan bir adamın giyotinle idam edilmeden önce hapishane de hatta son saatlerini beklediği hücresinde duygularını kaleme aldığı iletiliyor (ya da varsayılıyor). Eğer konularda giyotinin idam mahkumları için nasıl bir ruhsal çöküntü yarattığı kısmına odaklanırsak son derece trajik ve hatta travmatik olduğu zaten tahmin edilesi. Ama eğer insanın ömrünün sonuna geldiğini bilmesi, sevdiklerini yalnız bırakacak olmanın üzüntüsü ve ölümünün başkaları için merakla izlenecek bir gösteri olarak görülmesine bakarsak da nacizhane görüşüm; insanlığın en kötü yanlarından birinin de fazla güvenmesidir. Evet yaşama olan bağlılık şekilleri herkesçe farklıdır, aynı olansa bigün herkesin ve herşeyin zaten yok olacağıdır..
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.