Gönderi

Hayatımda yazdığım ilk şiir
Ölümün bir süpernova olsun istiyorsan Çevrendeki tüm hidrojeni kendine çek Karadelik olamayacak kadar hafif Beyaz cüce olamayacak kadar ağırım Biriktirdiklerimi etrafa yayıyor Özümdeki tekilliğe çöküyorum Kaybım yok yalnızca elektronlarımı Protonlarımla birleştiriyorum Zamandan bir parçayken Zamanın kendisi oluyorum Zamanın ölçüsü oluyorum Köşesinde sessice atan bir atarca Üzülme adıma, yansız bir Nötron Yıldızı oluyorum
Şiir
·
152 Gösterim
1 Yorum
ölürsem biri arkamdan bunu okuyabilir mi? cidden bunu istiyorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.