GÜNEŞİ SÖNDÜRMEYİN-İSMİHAN ÖZEN,288 sayfa
“İlkel hayvanların erkekleri dişilerine bu türlü kötü davranmaz,eşlerini öldürmezler çünkü.Erkeğin eşini öldürdüğü tek hayvan türü “insandır”
Jack London,Adem’den Önce
Bu kitap, yazar İsmihan Özen tarafından Özgecan Arslan,Şule Çet,Emine Bulut,Güleda Cankel,Ceren Özdemir,Hazal Tektaş,Pınar Gültekin,Pelin Ceylan ve ülkenin koruyamadığı bütün kadınlarımıza yazılmıştır….
Yazarımız kitabın sonunda bir özür yazısı yazıyor;bu hayattan,bir canavar tarafından yaşamlarına son verilerek sevdiklerinden ayrılmak zorunda kalarak veda eden kadınlardan,ülkenin koruyamadığı,korumak istemediği kadınlardan özür diliyor…
Kitapta adı geçen karakterler kurgu olsa da yaşadıkları,her gün ülkemizde gerçekleşen kadın cinayetleri,kadına yapılan şiddet ve tacizler….Yazar,ülkenin kanayan yarasına dikkat çekmekte ama başta toplum,çevremiz,aileler,arkadaşlar,komşular,sokaktaki insanlar üç maymunu oynamakta.Adeta “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” kafasında ama başa gelince öyle denmiyor maalesef.
“Ataerkil bir toplumun erkeği yüceltip,kadını köle olarak görmesiyle atılmıştı tohumlar.Kadına şiddet uygulamayan,onu ezmeyen erkekler kendini değersiz görür olmuştu.Oysa kadınını ezen değil,yücelten erkek değerliydi;adam gibi adamdı,kahramandı.”
Şu an yaşananlar bunlar değil mi? Erkeği de bir kadın doğurmuyor mu? Bir kadın yetiştirmiyor mu?Neden kadın kadına bu şiddeti reva görüyor?Kocası yapınca canavar oluyor da ,oğlu yapınca neden korumak ihtiyacı hissediyor?Biz toplum olarak neden böyle olduk?Neden bu kadar şiddete meyilli olduk?Nedenler,sorular o kadar çok ki…Ama cevabı da yok…kadınlarımızı koruyamadığımız gibi yaşatamıyoruz da…
Kitapta birbirinden farklı hayatlar,karakterler ortak bir hikayede bir araya geliyor.Yaşanan acılar,kederler sonrasında intikam duyguları ile yaşayan Kuzey,öğretmen olma hayalleri ile başkente gelen Mısra,çok severek evlenen,aşkı uğruna ailesini bile karşısına alan Seher’in bilindik hikayesi ;kadın cinayetleri ile ortak noktada buluşuyorlar.Mısra Kuzey’in güneşi olurken,Kuzey intikam duygularını Mısra’nın sevgisi ile yenerken,Seher çok severek evlenip,şiddet gören,son kez konuşmak istiyorum seninle sözlerine aldanıp,bu hatasını canıyla ödeyip geride bir öksüz bırakıp bu dünyadan giderken şiddet gören kadınların hayatına “Güneşi Söndürmeyin” feryatlarını bırakıyor….
-Sadece yemek değil,ilgi görmesi de güçlendirir kadını.
-Bir anne için ölmek kolay değildi.Belki yalnız bir kadın olsaydı ‘Canı cehenneme’ der kapatırdı gözlerini.Ancak,o bir anneydi ve oğlu için yaşamalıydı.
-Başkasını suçlamak,vicdanlarını temiz tutmanın derdine düşenlerin savunmasıydı.
-Şiddet uygulayan birini bir kere affettin mi,sana duyduğu öfke bir öncekinin iki katına çıkıyordu.
-İnsanın çok sevdiği birisine zarar vermesini aklı almıyordu.Gerçek anlamda seviyorsa tabii ki…
- Bir kız çocuğu,evin gözdesi olarak büyüdüğü baba ocağından gelin olarak çıkınca geri dönmesi çok zor oluyordu.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.