Bozkır'ın ölümsüz kalemi Cengiz Aytmatov. Ölümsüz bir eser daha armağan ediyor Dünya Edebiyatı'na, kurduğu dünyanın içine hapsediyor okuru. Savaş ölüm denir ya hani, peki kalanlar ne yapacak sorusuna cevap verirken, 2. Dünya Savaşı'na Sovyetlerin gözüyle bakıyor denilebilir. Bunu yaparken insanın toprakla olan ilişkisini yerleştiriyor merkeze ve bağrına atılan her tohumun nasıl bir yaşama dönüştüğünü aktarıyor. Ayrıca hayatın savaş döneminde ne denli mutsuz, umutsuz ve çekilmez bir hale dönüştüğünü yazıyor. Erkeklerin öldüğü, kadınların nasıl hayatta kalma mücadelesi verdiklerine değiniyor. Kimsenin bilmediği, kıyıda köşede kalmış topraklarda sona eren yaşamlar üzerine tahlillerde bulunuyor ve insana dair duyguların yaşamalarına ön ayak oluyor. Belirtmek isterim ki ne zaman Aytmatov okusam ya Yaşar Kemal kokusu gelir burnuma veya Issık Gölü Forumunu hatırlarım. Bazen de Gorbaçov'un dünyaya mesajı. Mutlaka her kütüphanede bulunması gereken Toprak Ana'yı okuyun ve okutturun...
··
506 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.