Adana’ nın Sirkeli Köyü’ nde yaşayan, bir ara şehre göçseler de geçim derdinden geri köyüne dönen, bir çocuk. Büyük abisi Kasım ve küçük abisi Rasim, bir de kız kardeşi Derya var. Rasim abisi onu daha çok kollar ama o da bıkmıştır babasının dayaklarından. Bir gün gideceğini söyler ve gittiği gün Asım’a kaleci eldiveni, ayakkabısı, forması bırakır.
Babası ve abileri köyle tarla işine gider. Asım da yardım eder. Asım, tarla dönüşü tepede kuru bir ağaç görür. Onun etrafındaki dikenli çalıları kesip bir de isim koyar: Garip. Bunları yaparken Cevahir Abi’ si de yardım eder. O ağ bir portakal ağacıdır. Asım da portakalı çok sever. Çalıştığı bahçelerde babası hep yere düşenleri yemesine müsade eder. Kitabın sonumda o kuru ağaç portakal verince boş bol yeme şansı bulur.
Cevahir Abi üniversite okurken bir ara köye gelmiştir. Asım’ ın çok yakın arkadaşı trafik kazasında ölünce Asım okulu bırakıp tarla işlerine gider. Bu sırada köylerine altın aramak için gelenler de vardır. Onlara karşı çıkan grupta yer alır Asım. Tabi sevdiği kız Sevgi ‘ de oradadır. Bir gün işçiler ağacı kesmeye kalkışınca büyük bir grup işçileri kışkırtır. Onlar da çekilmek zorunda kalırlar ve köyü terk ederler.
Asım köye döndükten sonra köydeki arkadaşları ona “ şehirli çocuk “ ismini takmıştır. Asım futbolu sevmesine rağmen onu takımda istemezler, mecbur kalınca da kaleciliği verirler. Asım’ ın hayatını Cevahir Abi’ si çok değiştirir. Onu cesaretlendirir. Yapılan turnuvalarda neredeyse hiç gol yemez. Adanademirspor’ a karşı kalecilik bile yaptığı bir gün başka bir teklif gelir ve Ankaragücü’ nde kaleci olacaktır.
Kitap çocuk kitabı gibi görünse de “Şahmeran“ hikayesi onlar için uygun değil. Üstelik sürekli şiddet gösteren anne ve baba var. Her ne kadar gerçek hikayeden - muhtemelen yazarın babasının- kurgulansa da çocuk dünyasına bunları vermek doğru değil. Bir de kitapta sürekli maç, futbol detayları var. Kız öğrencilerin ilgisini çekmeyecek hatta sıkılacaktır.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.