Nereye Gidiyoruz Baba?
#jeanlouisfournier
Herkese Merhaba Canlarım
Yazarın kitaplarını çok sevdiğimi biliyorsunuz.
Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabıyla tanışıp yazarın kalemine aşık olmuştum. Bütün kitaplarını okuma listeme aldım.
Yazar bu kitabında engelli olan iki çocuğunu ele almış.
Yazar "sıra dışı çocuklar"a sahip bir baba olmanın deneyimini paylaşıyor bu kitapta.
Fournier'ye 2008 Prix Femina ödülünü kazandıran Nereye Gidiyoruz Baba?
hayatı olduğu gibi kabul etmenin bunaltıcı sınırlarında gezinen ironik bir anlatı ele alıyor.
Okurken çok üzülüyorsunuz aslında.
Olayı şakaya vurmaya çalışsa da çocuklarının hallerine, davranışlarına çok üzülen bir baba profili var.
Bir çocuğunu kaybettiğinde yazar şu sözleri söylüyor:
“Engelli bir çocuğun ölümünün insanı daha az üzdüğünü düşünmemek gerek. Böyle bir çocuğun ölümü, normal bir çocuğun ölümü kadar üzücüdür.
Hiç mutlu olmamış, dünyaya sadece acı çekmek için ufak bir gezinti yapmaya gelmiş olan birinin ölümü korkunç bir şeydir.
Bir gülümseyişinin anısını saklamak bile çok zor.”
Çocuklarının yaptığı hatalara gülen yazar çoğu kez de keşke onlara şunları öğretebilsem, keşke onlarla konuşabilsem, keşke beni anlasalar diyor.
Aslında iyi bir baba olan yazar şu sözleri de ekliyor:
“Çok iyi bir baba olmadım. Çoğu kez size katlanamıyordum, sizi sevmek zordu. Size peygamber sabrı göstermek gerekiyordu, ben de peygamber değilim.”
Okurken etkileneceğiniz bir kitap bırakıyorum size.
Yazarın kitaplarıyla mutlaka tanışmanızı öneriyorum.
•
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.