'Adalet' çok güçlü bir kelime ve maalesef anlamından tamamen uzak, yozlaşmış gücü elinde bulunduranın şekillendirdiği bir kavram. Hem tarih hem de günümüz bunun sayısız örneği ile dolu. Tam da bu noktada özellikle polisiye kitaplarda tartışılan bir soru karşımıza çıkıyor. Sistemin işlemediği yerde, insanlar kendi adaletini sağlamaya çalışırsa suçlu mudur? Aslında burada da 'suç' kavramının tanımı giriyor devreye. Evlat söz konusuysa ya da yıllar süren kabusların varsa, buna neden olanlara yaptıkların nefsi müdafaa sayılabilir mi?
Konu derin ve kesinlikle üzerine uzun uzun tartışabilir. Kitabımızın alt metninde de bu sorular var ama yazar, olabildiği kadar bu ağırlığı dengeliyor. Yani öyle kasvetli bir kurgu yok karşımızda. Aksine su gibi akıp giden ve eğlenceli bir tınısı olan bir kurgu. O tınıyı sağlayan da birbirinden zeki iki karakter.
Komiser Muharrem ve kimsenin yakalayamadığı seri katilimiz Baltalı Hano. Bakmayın lakabının tüyler ürperttiğine, o empati kurabildiğiniz katillerden birisi. Yani kitapta suçlu belli, katili aramıyoruz ama binbir türlü oyunu çözmeye çalışıyoruz. Bir Muharrem tongaya düşürüyor okuru, bir Hanzade. Sonuna kadar sürprizler sağlı sollu geliyor.
Bir diğer güzelliği de sizi eski zamanlara götürmesi. Cep telefonu, bilgisayar yok, çözümler teknolojik değil, tamamen zeka destekli.Nostaljik bir hava da var yani. Kabadayılar, hapishane hayatı ve uyumsuzluğun uyumundan oluşan bir çete. Muharrem'in işi zor ama onun da kolay olanla işi yok zaten. Çok keyifli ve dolu dolu bir kurgu, kesinlikle tavsiyemdir.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.