Bir ömürden iz kalan 24 saat...
Bir oturuşta bitirdiğim bu eserin incelemesini yazarken kelimleleri silip silip yazıyorum. Çünkü nankörlüğün anlatılması kolay değil ve Stefan Zweig'in bu eseri okumasını, incelemesini yaptığım ilk kitap olduğundan dolu dolu yazmak istiyorum.
Evli ve çocuklu bir kadının ansızın bir gecede yeni tanıdığı adamla kaçması, aristokrat İngiliz yaşlı bir kadının unutamadığı geçmişini hatırlatır. Bayan C. 65 yıllık hayatı boyunca tek birşeyi unutamaz o da 40'lı yaşlarındayken bir adamın ona karşı olan ihanetini unutamaz. Kocası öldüğünden beri hiçbir adama aşık olmayı aklının ucundan bile geçirmezdi bunu uygunsuzluk olarak görürdü ama hayat her zaman insana hata yaptırır, öyle ki Bayan C. bu adam için kendi adını lekelemek ve aşık olduğu adam yaşlarında 2 erkek çocuğu olmasına rağmen bunları hiçe sayarak o adamla kaçmayı göze almayı kabul eder. Fakat adamdan gördüğü nankörlükle hayatının hatasını yaptığını fark eder. Böylelikle bir ömrün 24 saati onun hayatında artık kalıcı bir iz olur.
Kitapta yazarın birinci kişi ağzından söylediği çok güzel bir cümle var. "İnsanları yargılamaktansa onları anlamak bana daha çok keyif verir." Bu cümle sayesinde Bayan C. onu yaptığı şeylerden yargılamayacak olan kişiye yani kitaptaki anlatıcıya hayatının yaşamından iz bırakan 24 saatini anlatır.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.