Benim böyle tamamen düşünce akışı şeklinde ilerleyen kitaplarla aramda çözemediğim bir yakınlık vardır. Bu kitapta da tam olarak aradığım şeyi buldum. Anlatım, on bir yaşındaki bir kızın düşünce akışında geçiyor ve bu yüzden de sürekli geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek iç içe geçmiş durumda.
Minik bir çocuğun gözünden depresyonu deneyimlemek bu kadar güzel olabilirdi. Konular, sadece çocukların benimseyebileceği bir bakış açısıyla alınıyor. Tabi burada yazarın otobiyografik izlerinin olması da çok etkili oluyor. Zaten okurken o izleri insan ister istemez fark ediyor.
Karakterin kendini suçlaması ve cezalandırması, bu cezaya sıkı sıkıya bağlı olması gerçekten çok güzel anlatılmıştı. Bazen bu sıkı sıkıya bağlandığı bağları genişletse de sanki bir hata işlemiş gibi geri kabuğuna çekilmesi tam bir çocukluk masumiyeti çerçevesinde ele alınmıştı.
Aynı durum genel hatlarıyla Helios Felaketi kitabında da vardı fakat ben bu kitabı daha çok sevdiğimi söyleyebilirim.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.