Romanı okumaya başladığım zaman açıkçası pek umutlu değildim beni içine alamamıştı ve koza karaterinin gün içerisinde yaşadığı şeyler onunla birlikte yaşıyormuşum hissiyatını verememişti. Ancak okumamı kesmeden ilerlettikçe kendimi bir anda olayın akışın da buldum ve koza karakteri ile birlikte günleri yaşamaya başladım. Bazı noktalarda beni gerçekten çok şaşırttı belki de bu beklenmedik haller bana çok çekici geldi ve çünkü tamda kozanin bahsettiği monoton bir hayat akışında ilerliyorum onun penceresinden bakmaya başladığım an okuduğum dizelerin bana heyacan verdiğini fark ettim. Farkındalığımın şu cümleyi okuduktan sonra arttığını hissettim " zaman sonsuz, hayat kısa ve tek mühim olan şu dakika." ...
Sonu benim için bir o kadar etkileyici oldu. Okumanızı bir şans vermenizi tavsiye ederim.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.