Bu kitabı tamamen unuttuğum zaman ne düşündüğümü hatırlamak için
SONU tam bir facia.
İlk iki kitaba göre çok daha akıcı olsa da sonu asla tatmin etmedi. Yüzyıllardır beklenen bir güce sahip, bir azize olarak anılan Alina'nın sonu NASIL evli mutlu çocuklu olarak bitti aklım almıyor. Evet sondaki ters köşe güzeldi, evet güzel mesajlar verilmeye çalışıldı. Ama bunun için Alina'nın gücünü tamamen yitirmesine gerek var mıydı gerçekten? Yıllarca sıradan ve fark edilmeyen biri olduğunu düşünürken aslında bir mucizeye sahip olduğunu anladı ve bum. Onu da kaybetti. Bilemiyorum, Alina'ya karşı asla çok güzel hisler besleyemedim ama ona layık olan son kesinlikle bu değildi.
Karanlıklar Efendisi son sözlerinde "Artık bir hiçsin." diyordu. Sen öyle san falan dedim kendi kendime ama gerçekten de bir hiç haline geldi Alina. Üzücü, diyebileceğim başka bir şey yok. Fantastik kitapları böyle "aşk sayesinde mutlu oldular" zırvalıklarıyla bitirmelerinden nefret ediyorum. Özellikle böyle güzel ve detaylı evrenlerde geçenleri.
Bi de allah darklingin belasını versin insallah