Kitabın en sevdiğim kısmı yormadan güzel güzel işlenen olay örgüsü. Kitap da herkesin bakış açısı olduğu içinde katili de tanıyorsun. Onun sahnelerini okurken kanım dondu. Aile kısmında yazar bocalamış bence, eğitimli bir anne ne kadar fakir bir bölge de yaşasalar da doğruyu yanlışı ayırabilen bir ebeveyn ama çocuğuyla baş edemeyince onu kapı dışarı etmekte hiç tereddüt etmiyor. Evet çocukken yaptıklarının savunulacak ya da empati yapılacak hiçbir tarafı yok ama kimse çocukla iletişim kurmaya ya da doğruyu yanlışı anlatmak için çabalamamış evet yinede düzelmezdi ama bu kadar kolay vazgeçmediler diye not düşerdim.
Karakter olarak Kay’e bayıldım o kadar zeki ve başarılı ki son zamanlarda hep güçlü kadın kahramanlar okuyorum ve bu da beni çok mutlu ediyor. Kardeşinin hapse girmesiyle yıllardır gitmediği kasabasına dönmek durumunda kalan FBI’ın en iyi profil uzmanı Dr. Sharp gelir gelmez bir cinayet vakasını gazeteden okuyup hemen peşine düşüyor. Bunun bir seri katil cinayeti olduğu konusunda şerif ve dedektif Young’ı ikna etmeye çalışırken Sessiz göl de birkaç ceset daha bulunca neyse ki Kay’e inanıyorlar ve araştırma böyle başlıyor.
Hoşuma gitmeyen bir diğer kısımda Elliot’un bu kadar pasif yazılması. Adam dedektif ama bir ceset gördüğünde korkakça tepkiler verebiliyor ya da Kay bir teori attığında onu onaylamıyor ama olay hakkında da hiçbir teori de bulunmuyor ben bile ondan daha çok düşünmüşümdür. İnşallah sonra ki kitaplar da daha iyi olduğu sahneleri okuruz aşk olmasa da olur.
·
653 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.