"İnsan her zaman insandır;cennet gibi ülkelerde bile ve kâh kendi türüne kâh biz hayvanlara,hatta bitkilere her türlü kötülüğü yapabilir."
Golden Retriever cinsinden erkek bir köpeğim ve adım Köpük.İngiltere'den Pendik'te bir köpek çiftliğine getirilmiş ailenin bu çiftlikte doğan çocuklarından biriyim.
Bir yaz günü şimdiki sahibim ve oğlu çiftliğe ben ve kardeşlerim arasında bir seçim yapmak için gelirler.Bazı tatlılıklar yapıp kendimi seçimişimdir.
Eve geldiğimizde ise yalnız olmadığımı anlamıştım.Bir kedi ve bir de köpek vardı tabi beni biraz soğuk karşıladılar ama sonrasında çok iyi bir dost olacağımız kesindi.
Golden Retriever cinsi bir köpeğin şimdiki sahibi ile tanışması ve son gününe kadar yaşadığı tatlı,zorlu, kötü ve son günlerini yazmış yazar.Bir köpeğin gözünden insanlar ve onlara yapılan haksızlıkları okudum.Sonunda da çok üzüldüm Ve hayvanlar ve insanlar arasında ne kadar çok uçurumlar olduğunu bir kez daha anlamış oldum.
Peki ama,köşelerde uyuklayan ya da birbirini kovalayan rengarenk kedisiz, mutlu mutlu kuyruk sallayan köpeksiz nasıl daha güzel olur sokaklar?Ya geriye kalan kan?O nasıl yok edilecek?
İstanbul sokaklarındaki masum kardeşlerimin kanını silmeye en güçlü deterjanlar bile yetmez.
Bu tatil sona doğru ilerlememde sadece bir parantezse de onu dibine kadar yaşamak ve ötesini görmemek istiyorum.
Sanki son bir sevgi ifadesi,bir vedaydı.
Ne beyaz önlüklüyü gördüm ne de iğneyi.Hiçbir şey hissetmedim.Hiç... Sadece içimi bir sıcaklık kapladı.Ve bitti...
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.