intihar bazen de geride kalanlara bir suçlama değil, ait olduğun yere varma isteği olabilir. anlaşılamamak bence çok bir mesele değil artık fakat akışa uyum sağlayamamak, insanlar gibi ve onlar için üretim ve tüketim yapamamak,belki çoğu zaman dışarıdan garip algılanmak, içindeki buhrandan kimseye bahsedememek, sessiz sedasız gürültülü çığlıklar atmak, diğerleri tarafından ‘romantik’ , ‘aşırı hassas’ , ‘fazla duygusal’ ilan edilmek, ruhuna dokunabilecek bir şey aramak ama bunları hep geçmiş zamanda bulmak, tam bulduğunu zannettiğinde de hüsrana uğramak, belki içindeki bir yere ait olma isteğinin üstesinden gelememek, geçmiş yılların, geçmiş ruhların, diğerlerinin ıstırabını çekmek, belki varoluş savaşını çok güçsüz bir ruh ve bedende vermek, sonsuz bir yalnızlık içinde olmak, ruhunun süresizce bu derin acıya maruz kalacağına inanmak, bu inancı zihninden asla atamamak, tanrıya inanmak ama ondan nefret etmek, belki intihar sadece biraz şefkat bulacağın bir ‘yer’e gitmek istemek, çocukluğunda tattığın ama acımasızca elinden alınan o sevgiyi aramak, düşmanlarına karşı intikam dolmak bununla kavrulmak fakat intikam alamayacak kadar narin olmak, belki de intihar bazen bu demektir.
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
10 yaşında bir çocuğa hangi yaşta nerede olmak istediğini sorsak, kuşkusuz bize büyük bi adam olmak istediğinden bahsedecektir, büyük bir adam ise bize 20li yaşlarına geri dönmekten bahsedecektir. 20li yaşlarda biriyse bize muhtemelen ya çocuk olmak istediğini ya da hiç yaşamak istemediğini söyler. insan nerede hangi yaşta değilse orada o yaşta mutlu olacağından bahseder. bunları bizzat kendimizin deneyimlemesine de gerek yoktur, normal insan hatasından ders alır, akıllı insan başkasının hatasından ders alır. Akışa uyum sağlayamamak: Bazen dengeyi, teraziyi kırdığın gün sağlarsın. çağımızdan ve kokuşmuş düşüncelerden, bezelye tanesi kadar beyni olmayan bireylerin oluşturduğu akışa uyum sağlayamamak elbetteki her farkındalık sahibi bireyin içinde olduğu durumdur, uyum sağlayamamak kötü bir durumdur, uyum sağlamak ise felakettir... Romantik, hassas ve duygusal olmak gibi en insanı duyguları en doruklarında yaşayacak kadar güzel yaratmaz Allah herkesi, kimine rahmet kimine bela... karanlık içinde olan, ışığı görmüş kimsedir yoksa başka şekilde karanlığı tanıyamaz, üzerine düşense ışığa koşmaktır. kişi kendisine merhamet etmediği sürece tanrıdan da göremez bunu, önce kedinden başlamalı her şeye. güzel şeyler ortaya çıkmaz onları oluşturursun. ama her şeye rağmen yinede intihar bazen kişinin kendi yaşamına bilinçli şekilde son vermesi demek değil, geceleri yalnız başına, karanlık bir odada acılarıyla başbaşa kalmasıdır.
