ARLO etrafına bakınırken odasının duvarları kaybolmaya başladı ve yerini mehtaplı bir orman aldı. Geriye kalan tek şey yatağı ve kızı gördüğü pencereydi. Kizin tarafındaki dünya, sanki sonbaharda düşen yapraklarla yapılmış bir saray gibi gümüş, kırmızı ve altın renkleriyle ışıl ışıl parlıyordu.
Kız telaşla fısıldadı:
"Ben seni görebiliyorsam onlar da görebilir. Tehlikedesin. Dikkatli ol, Arlo Finch."