Merhaba kitap dostlarım
Hepimizin hayatta bir gayesi vardır. Dünyaya gelişimiz değildir ki boşuna. Kimimiz farkında olmadan, birine şifa olmak için doğarız, kimimiz bazı insanların hayatında yara açmak için. Kimimiz aşka aşık oluruz, kimimiz aşkı yaratana. İmtihan dünyasıdır neticesinde, ama
Elif gibi dimdik yaşamaktır aslolan bu hayatta.
Mim gibi son olabilmektir.
Vav gibi sana yöneldim diyebilmektir.
Okuduğum serinin ilki olan #elif kitabında Adam aşka aşıktı, Kadın aşkı yaratana…
Ferzan genç yaşta babasını kaybettikten sonra bindi omuzlarına bu dünyanın yükü. Aslında yük değildi annesi ve kardeşine bakmak, onlara yaşayacağı tüm hayatını bile adayabilirdi. Şartlar okumasına engel oldu, çalışmak zorunda kaldı Ferzan. Öğretmeni Hüseyin bey, emekliliğinde açtığı kafede işe başlamasını istemişti. Küçük bir kafede hayatının değişeceğini elbette ki bilemezdi. Çağla doktor olmak isteyen ve hayalleri olan bir kız. Ferzan’ın çalıştığı kafeye gelmesiyle başlar bu iki gencin hikayesi. Ferzan ilk görüşte aşık olur adını bile bilmediği bu güzele. Bir daha görebilmek için neleri feda etmezdi ki. Divane’ye dönmüştü, hayatında bir kere gördüğü kız için. Derken bir gün gene çıktı geldi Çağla kafe’ye. Ferzan kararlıydı. Bu sefer adını öğrenecekti uğruna divane olduğu kızın. Çağla’nın kolunda ki bileklik bir anda kopup yerlere saçıldı. Onun için manevi değeri olan bu bilekliğin, son parçasını bulması için Ferzan’a rica etti. Çağla gitti, ardından Ferzan araladığı avucunda hayal etti Çağla’yı. Avuçlarında tutuyordu o çok değerli parçayı. Ve tekrar gelmesi için avucunu sıkıca kapattı.
İşte böyle başladı VAV bilekliğinin hikayesi…
··
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.