Gorki Çocukluğum eserini 1913'de Ekmeğimi Kazanırken'i 1916'da, Benim Üniversitelerim eserini ise 1923' te yazmıştır.
Gorki, Bir mobilya işçisi olan babasını dört yaşındayken kaybetti. Bu durum karşısında o zamanlar bir boya imalathanesi sahibi olan dedesi Kaşirin'e sığındı. Yedi yaşına gelince onu, bir sanat okuluna verdiler. Ama okul kayıtlarına göre" fukaralığından ötürü" beş ay sonra okuldan alınır. Bir daha da okul yüzü görmez. Bu sırada annesi veremden ölür. Dedenin işleri de bozulduğundan sekiz yaşında hayata atılmak zorunda kalır.
Gorki on yaşında, bir kundura mağzasına çırak olarak verdiler. Ama ellerini kaynar çorba ile haşladığı için, buradan ayrılarak yeniden ninnesinin yanına dönmek zorunda kaldı. Elleri iyileşince, uzak akrabalardan bir mimarın yanına çırak olarak girdi Gorki mimarın evinde hizmetçilik yaptı. Bu ağır iş koşullarına ancak bir yıl dayanabildi. Oradan kaçarak, Volga' da işleyen gemilerin birinde bulaşıkcılık yaptı. Gemiden ayrılıp bir süre başıboş dolaştı. Kuş avcılığı ile hayatını kazanmaya çalıştı. Sonra yeniden mimarın yanına girdi. Oradan ayrılınca bir ikon atölyesine kapılandı. Kutsal resimler satan bir mağazada tezgahtar çıraklığı etti, 3 kez Yine mimarın yanına girdi, İnşaat işlerinde mimara yardım etti. Gorki bütün bu ağır iş koşullarına rağmen Fırsat buldukça okudu bu yüzden başına Olmayacak işler geldi. Ondaki bu okuma aşkı ölünceye kadar kendisini bırakmadı içine bir kurt gibi kemiren bu okuma Tutkusu Gorki'yi Nihayet KazaN şehrine sürükledi 1884 yılında bir arkadaşının teşvikiyle üniversiteye girmek üzere Kazan şehrine gitti ama üniversiteye girmek olanağını bulamadı, Fakat resmi üniversiteye giremeyen Gorki Kazan'da Hayat denilen yüksek üniversitenin bütün fakültelerine geçti Gorki hayatının bu bölümünü Benim üniversitelerim adlı eserlerinde bütün ayrıntılarıyla anlatır.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.