"Seni unutmak için
Toprağı ekip biçeceğim.
Orada rastlarım herhalde
Acılarımın tesellisine." (sayfa: 61)
Garip bir şekilde insana iyi gelen bir hüznü var kitabın; sade, belki basit ama içten bir hüzün. Julian'ın muhtemelen hiç dönmeyecek, dönse de ona dönmeyecek, belki tekrar gidecek olan Veronica'yı beklerken üvey kızı Deniela'ya anlattığı hikâyenin yavaş yavaş kendi hikâyesine, daha doğrusu gelecek hayallerine dönüşmesini, özellikle de kendini Daniela'nın gözünden hayal ettiği, kurguladığı yerleri okumaktan çok keyif aldım. Eve Dönmenin Yolları'nı da çok sevmiştim. Zambracıyım artık.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.