Neden bu kadar mükemmelsin Zweig? Birçok cümlede yazarın bu mektubu gerçekten aldığı yanılgısına düştüm.Zira karşılıksız aşk kanımca ancak bu kadar kusursuz işlenebilir.
Ömrünü sevmeye adamış,fakat hiçbir zaman sevilememiş hatta hatırlanmaya değer bile görülmemiş bir kadını anlatıyor büyük yazar.Duyguları daha tomurcuk halindeyken onu bilmeden filizlendiren bir adam bir kadını nasıl soldurabilir? Kitabın her cümlesi bu soruya eşsiz birer cevap niteliğinde.Önce bir çocuk sonra genç bir kız ve nihayet duygularıyla baş başa kalmayı öğrenen olgun bir kadın..
Daha çocukluktan başlıyor bu yaralı kadının iliklerime kadar hissettiğim karşılıksız aşkı.Yaş aldıkça yönetmek yerine daha çok esiri oluyor hislerinin.Platonik bir aşk onunkisi.En az karşılıklı olanlar kadar da tutkulu bir aşk hikayesi.Sevmiyor adam,onun için sıradan bir kadın sadece.Bir insana da "neden beni sevmedin" denmez ki...
Bir ömür ziyan ediliyor bir adam uğruna
Anımsamıyor adam
Yitip gittikten sonra bile kadın
...
Aşk, hakikaten insanı hem olgunlaştırıyor hem de hiç istemediği bir kişiliğe dönüştürüyor
Bu kitap için özellikle okuyun demeyeceğim.Ya kendinizi hazır hissettiğinizde okuyun ya da kendinizden bir parça bulacağınızı düşündüğünüz zaman