Selam sevgili okuyucu, bugün sizlere bir hayat arkadaşının, bir babanın, bir eşin içini döktüğü Davut Tunçbilek'in kaleminden Issız Koridorlar kitabı ile merhaba diyorum.
Konuya başlamadan önce yazardan bahsetmek isterim ki kendisi eğitimli ve gayet donanımlı bir kişilik. Kendisi Gazi Üniversitesi Fransızca Bölümünden mezun olmuş ve kariyer yaşamında Fransızca İngilizce ve edebiyat öğretmenliğinin yanı sıra İl Kültür Turizm müdürlüğü yapmıştır. Ulusl ve yerel basında şiirve makaleleri yayımlanmıştır.
Sıkı bir okur olarak tavsiye edilen ya da Tülay bir oku denilen kitapları muhakkak okur ve değerlendiririm. Özellikle kitabı okumadan önce yazarın akademik kariyerine bakarım edebiyatla ne derece haşır neşir nedir onun başarı kisvesi incelerim.
Gelelim kitaba barış kitaptan çıkan kitabımız : bir eşin ,bir hayat arkadaşının bir babanın bitmek tükenmek bitmeyen mücadelesi, bir içini dökme olarak nitelendiriyorum. Önüne geçilmez, karşı konulamaz bir olgu ölüm ya onunla mücadele heleki en sevdiğini alacaksa ne yapardın?
Bir eş düşün her daim yanında lafta olsun diye verilmemiş o sözler anlarsın hastalıkta sağlıkta ölüm bizi ayırıncaya kadar ve hatta ölüm bizi ayırsada gönlümün en girilmez odasında sen olacaksın.
Ama hayat herkese farklı sahnelerden perdelerini açar kimini hastalıkla sınar, kimini yoklukla , kimini varlıkla , kimini sevgisizlikle.... Okuduğum kitap bir mücadelenin asla pes etmemenin kitabı oldu sevgiliye karşı iyiki okumuşum dedim bazı sonlar mutlu bitmesede teşekkür ettim bu yazarla tanıltığıma şükrettim aldığım nefese, yanı başımda yatan kocama, sağlığıma .
Ne güzel yazmış edebi bir kalemle yalın, gerçek, süslemeler olmadan içini dökmüş .
Yazmak için yazılan kitaplardan ve eğitimsiz yazarlardan değil ya da copy ,paste yazarlığı diyorum ben onlara neticesinde sürekli paylaştığımız bilindik kitapların ziyadesi de bizden ve doğal bir kalem insanın içindeki yazma dürtüsü ü minneti tetikliyor teşekkürler.
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.