Evet nerde kalmıştık...Ben bir kitap sayfası falan gibi bir şeydim, dört ay olmuş elime kitap vurmamışım:) Neyse bazen olur öylesi dönemler, önemli olan sayfaların arasına tekrar dönebilmek, ait olduğun yere...
.
Üçlemenin ikinci kitabını da bitirdim, şimdi kaldı geriye elde var Osman. İlk kitapta osbir dergilerine kapak kızı olarak poz veren Şebnem'in, bu sürece ve bu cürrete nasıl geldiği, bir insanın hayatında intihardan daha kötüsü olan özyıkıma nasıl ulaştığı, böyle azar azar, bile isteye, yıkıla yıkıla nereye varabileceğini oturup, okuyup izliyoruz...Aynı Şebnem gibi...
.
Harbiden de güzellik başa bela be...Onca kendi çirkin, ruhu kendinden çirkin insanlar arasında, çölde açan çiçek gibi hemen farkedilmen, herkesin tutmaya, koparmaya koklamaya çalıştığı Şebnem misali...