Başlarda zor ısındım ancak bittiği zaman içimde bir burukluk hissettim. Kendi içinde güzel, sakin bir havası vardı. Şimdi değilse bile birkaç sene sonra açıp tekrar okuyabilirim belki.
Naomi'nin kız kardeşiyle buluşmak için Knockemout'a gelmesiyle başlıyor kitap. Sorunlu ikizinin arkasını toplamak için yola çıkıp koca bir kitabı okutuyor bize. Kasabanın huysuzu Knox ve yeğeni Waylay'e ek olarak kocaman bir kasabadan oluşan bir ailesi oluyor. Kitabın en güzel yanı da bu kocaman aile ve arkadaşlık ilişkileriydi bence.
İtiraf etmem gerek ilk 170 sayfa kadar kitaba giremedim, çoğu cümleyi anlamadım. Birkaç kere okuduğum hâlde hâlâ o sayfalardaki cümlelerin çoğunu anlam kazanmadı bende. Karakterlere de hâliyle ısınamadım. Kitap, 200 sayfa okuyana kadar kafamda; akıcı, eğlenceli ama çok sevemedim, ortalama kategorisindeydi. Ancak 200 sayfanın sonunda içine girdiğim, karakterleri sevdiğim (Knox hariç) bir hikâye oldu. Naomi'yi anlamam uzun sürdü ama sonunda kendisine karşı bir sempati besledim. Başlarda çok toy gibi gelen hareketleri okudukça anlam kazandı. Ama maalesef Knox için aynı şeyi diyemeyeceğim. Yemin ederim adamı düşündükçe aklıma dağ ayıları geliyor. Yine de hakkını vereyim insan gibi düşünmeye başladıktan sonraki hareketleri güzeldi. Buna rağmen sevemiyorum maalesef, Waylay ile ilişkisinin güzelliği ve Naomi'yi kollaması gözümdeki eksilerini artıya çevirmiyor.
Sakin, bir noktadan sonra eğlenceli, arkadaşlık ilişkileri güzel bir kasaba hikâyesi Üstesinden Gelemediğimiz Şeyler. Ben romantik yönünü çok hissedemedim ama aile bağları, eğlenceli yerlerini severek okudum. Favorim diyemem ama bir noktadan sonra okumaktan keyif aldım. Bir tık da kısa olsa tadında yenmezmiş.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.