Bütün bunları öğrendim ve artık geri dönüşü yok. Cahillik bir zamanlar sonsuz mutluluktu. C. Palahniuk.
Kitap bitti zihnimde işte bu söz yankılandı. Ahhh Cahrlie oysaki tüm isteği sevilmekti. Sevilmek, onanmak, değer görmek, farkedilmek. Bir insanı annesi sevmezse kimse sevemez. Bu sevgi yoksunlugunu annesi doldurmazsa kimse dolduramaz ve bu yoksunluk koca bir boşluga dönüşür ve kaç yaşında olursanız olun sevgi kırıntısı arayan bir dilenciye dönüştürür sizi. Düşük IQ seviyesine sahip bir bireyin sevilmek adına onca deneyi kabul edip "akıllanma" yolculuğuna çıkışını ve bu yolculuktaki arkadaşıni okuyoruz bu kitapta. Sonu ise bakalım nasıl bitiyor?