çooook şirin bir hikayeydi mektuplaşma tarihlerine baktığımda eski diye bir yadırgarım demiştim hatta sadece mektuplardan oluşuyor diye sıkıcı olacağını bu kadarı için uzun bir kitap olacağını ama kitap bittiği an “bu da ne böyle bu kadar mı???” diye düşünmeden edemedim ki açıkçası sonu beni asla ama asla da tatmin etmedi birbirleriyle şakalaşmaları konuşmaları atışmaları birbirlerine olan güvenleri o kadar güzeldi ki birbirlerini ilk görüşleri özellikle aaron’un ruby’e olan özeni davranışları sözleri beni bitirdi
ben sonuna kadar aaroncuyum kimse ona laf edemez bir tane nerede bulabilirim
gerçi kitabın düz yazı kısmına geçtiğimde bazı fazla betimlemeler eh dedirtti ama güzeldi soluksuz okudum