"O da kocasını şemsiye sanıyordur" diyerek, güle oynaya girecektim yorumada vazgeçtim, hasta ve hastalıkla alay edersen gün gelir ya sen şapka olursun, yada en yakınındakiler, hepimiz potansiyel böylesi vakalardan biriyiz neticede...
.
Daha yüzde bilmem kaçını anca çalıştırabildiğimiz beyin, uçsuz bucaksız bir evren, yaptıklarıyla yapamadıklarıyla, tuttuklarıyla unuttuklarıyla, keşfi bitmemiş en insani organımız...İşte bu kitapta gerçekte bir Nörolog olan Oliver Sacks, kendileri ya da yakınlarının izinleri dahilinde vakalarını anlatıyor.
.
Kitap bana en başta gerçekten çok çok sevdiğim Irwın D. Yalom'u anımsatmıştı, o da Nietzche Ağladığında ve Divan gibi kitaplarında psikiyatri seanslarını öyküleştiriyordu. Yalom ile Sacks'ın en büyük farkı şuymuş, Yalom vakalarını anlatırken edebi dilini çok iyi kullanıyordu, terminolojiyi çok iyi sarmalıyordu edebi dilinin içinde, Sack'ın anlatısı ise genelde makale havasında geldi ama öyle ilginç vakalar vardı ki, insan gerçekten etkisinden çıkamıyor. Özellikle nöropsikolojiye ilgisi olanlar için tam biçilmiş kaftan ya da kitap...
·
125 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.