Kitap, yazarın diğer eserlerinden ayrılarak son derece kişisel bir içerik sunuyor. Bazı kısımlar, gerçeklikleri kabullenmekte zorlanmamıza neden olabilir; ancak, yazarın yaşadıkları ve ailesiyle olan ilişkisi, babasının zengin ama aşırı cimri biri olması ve kendi asperger sendromuyla ilgili samimi açıklamaları, takdir ve hayranlık uyandırıyor. Çocukluk anılarını okurken, içsel bir değersizlik duygusuyla nasıl mücadele ettiğini anlamak, yüreğimi sıkıştırdı. Böylesine naif bir kadının, yaşadığı korkuları bu kadar samimi bir şekilde dile getirebilmesi, gerçek bir cesaret örneğidir. Çünkü gerçek cesaret, korkulara rağmen var olabilendir. Yüzmenin ötesinde bir yaşam felsefesi sunarken yine kendi deneyimlerine başvuruyor. Türkiye'de yüzme bilmeyen insanların sayısının fazla olduğu genellemesinde haklı bir noktaya değiniyor; ancak ben kendi çevremdeki örnekleri düşündükçe, yüzme bilmekle yaşamı öğrenmek arasında bir ayrım olduğunu fark ettim. Yani, yüzme bilen ancak yaşamı keşfetmekte zorlanan insanlar da mevcut. Hatta bazen, yüzme öğretenlerin, belki de yaşamın derin anlamlarını öğretmede başarısız olduğunu gözlemliyorum. Bence yüzme kişisel deneyimlere dayanır ve her bireyin suyla etkileşime geçme biçimi farklıdır.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.