Suat Dervişin daha önce okuduğum kitabından bildiğim kadarıyla karakterlerin yaptıkları şeyleri bir zemine oturtabiliyoruz. En azından ben yazarın okuduğum diğer kitabı 'Kendine tapan kadın' da Nazan'ı okurken yaptıkları benim mizacım ters olmasına rağmen hak vermiş onu biraz da olsa anlamıştım. Bu kitapta aynı şekilde" çok seven kadın hak etmeyen erkek" motifini gördüğümde Nazanla kurduğum empatiyi Macideyle de kuracağımı düşündüm ama bir kısımdan sonra kadının nefes aldığını okumak bile bana batmaya başladı. "Bir yerde düzelecek, kızı çok güzel yazılmış, bir kaç sayfa daha.." gibi motivasyon sözleri bile yetmemeye başladı. Suat Derviş muhtemelen Macide karakterini güzel bir şekilde açıklamıştır ve onun karakterine uygun bir son yazmıştır ama ben böyle bir karaktere karakterim gereği bir sayfa daha devam edemedim.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.