Tanrıların Gölgesi
Selamlaar Öncelikle bu; daha önce Yüzüklerin Efendisi dışında epik fantastik deneyimi olmayan, İskandinav mitolojisinden yalnızca Ragnarök kadarıyla haberdar olan bir kişinin yorumu. “Cadının Yüreği” adlı kitabı okumuştum ama bu ikisi karşılaştırılamaz bile Yani Vikingler falan dahi izlemedim. Bu alanlarla ne kadar haşır neşirseniz kitabı o derecede beğeneceğinizi düşünüyorum, o nedenle kitaba puan verecek cüreti kendimde bulmuyorum.
Tanrıların düşüşünden sonra ölü tanrıların kemiklerini bulan kişiler para para demiyor ama onları bulmak kolay değil, binbir türlü canavar kol geziyor. Bu sırada ortadan kaybolan çocuklar, insanlara rastgele saldıran; Ejderha tanrısı Lik Rifa tarafından yaratılan Vaesenler ve Vaesen katilleri olan Ölüm İttifakı… Bir yanda yine Vaesen avlayan, kutsal emanetler arayan bir grup paralı asker olan Kan Yeminliler… Boyunlarında tasmalarıyla birilerine esir olmuş Seidr Cadıları, nidingler, Hundurlar ve nice varlık. Düzenin bozuluyor olmasına acaba yüzyıllardır görülmeyen “ejderha tohumları” mı sebep oluyor?
Ben kapağında ejderha görünce direkt konusunu bile okumadan aldım. Epik fantastik, içinde romantizm yok -ki fantastiğin aşkla buluşmasına bayılırım ama olsun- ve bir serinin ilk kitabı. Game of Thrones’ta da olaylar baya yavaş gelişiyor evet, yeni oluşturulan bir evrenin temelleri sağlam da atılmalı ama bu epeey yavaştı. Bu arada “on kış geçirmek”, “isim günü kutlamaları” ve birkaç konu bana GoT’u hatırlattı. Her şey ikinci kitap ve sonrasına bırakılmış olarak algıladım. İlk sayfalarda Orka ve ailesinin atmosferi kitabın içine çekti ama bir 250 sayfa okuyup halâ ifadelerinde olmam hoşuma gitmedi. 100 sayfa aralıkla aynı sorunun okuyucuya sorulması ve aydınlığa çıkarılmaması da yine hoşuma gitmeyen detaylardan. Karakterlere gelince, en sevdiğim tabii ki Orka, Elvar ve Vang oldu. Hatta Orka ve Elvar “güçlü kadın karakter” sıfatını bile baya aşıyor Girişte yazdığım metni göz önüne alarak almanızı tavsiye ederim 🩵
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.