Jean-Louis Fournier’in okuduğum ilk kitabı. Basit ama etkileyici. Basit derken herkesin yazabileceği ve birikim gerektirmeyen bir anlamdan bahsetmiyorum. Anlatımı basit. 15 yaşında babasını kaybeden yazarın onunla ilgili anılarını anlattığı bir eser. Yazar bence her anısını o anıyı yaşadığı yaştaki haliyle anlatmış. Kitabın sonunda babasını kaybettiğinde, ömrünün sonuna kadar içmiş olduğu için, bir gün babasının içmeyi bırakıp mutlu bir hayat süreceği hayali gerçekleşmeyeceğine üzüldüğünü söylüyor. İşte bu yüzden de etkileyici.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.