Merhabalar,
ÖZGÜRCE adı gibi kendince,özgünce ve özgürce kaleme alınmış sımsıcak bir kitap.Ahmet Özgür’ün içimi ısıtan güzel çocukluğu ile başlayıp hayatın getirdiği kimi zorluklar sonrası yazarın tabiri ile karakterin kendini bir çukurda bulmasıyla devam ediyor.Ve bu çukurdan ona el uzatan yine çocukluğunda kaldığını sandığı masumiyet,içtenlik ve katıksız sevgi oluyor.Sahi hepimiz böyle zamanlar yaşamadık mı? Umut etmedik mi samimi dost sohbetlerini,aile sofralarını,el değmemiş aşkları…
Kitap boyunca ben de üleştim acılarını,dostluklarını..Yaptıkları müzik eşliğinde ben de içtim acı kahvemi…
Kalemine yüreğine sağlık.
·
1 +1'leme
·1.018 Gösterim
2 Yorum
Cansu bir kitap incelemesi ancak bu kadar kısa ve öz ama samimi olabilirdi. Ağzına sağlık 👏🏻
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.