Şiir kitabı olduğu için yarım günde bitiriverdim. Yılın ilk kitabı idi <3.
Beni ve düşüncelerimi anlattığını düşündüğüm bir sürü alıntı vardı. Ayrıca toplumun kadınlara yaptığı baskıya karşılık bir sürü şiir vardı, bu çok hoşuma gitti ve başkaları da sever diye düşünmüştüm. Ama uygulamadaki incelemeleri görüyorum ki böyle bir şey yok... Toplum, kadınlara cinsel anlamda da baskı yaptığı içindir belki de, cinsellik hakkında da şiirler vardı. Ve bundan çok rahatsız olunmuş.
Bu bana biraz saçma geldi aslında. Mesela cinsellik hakkında bir erkek konuşsaydı bu kadar tepki gelir miydi buna? Pek emin değilim. Cinsellik, insan doğasının bir parçasıdır. İnsanla ilgili her şey de şiirlere konu edilebilir ve bu 'ahlaksızca' değildir bence.
Eğer sevgi duyduğumuz kişi hakkında duygularımızı yazıya dökebiliyorsak, neden o kişi hakkında arzularımızı da şiirlere dönüştürmeyelim? Mantıksız ve sanatı çok kısıtlayan bir bakış açısı.