Kendimi hayatta yolunu kaybetmiş biri olarak görüyordum; sanki uçsuz bucaksız bir sahilde tek başımaydım ve hangi yöne gidersem gideyim, ona asla rastlayamayacaktım.
Rastlamakta istemezsin , daha doğrusu aynı yolu aynı kişiyle yürümek ürkütüyor beni, uçsuz bucaksız bir sahilde tek başıma olmaktan mutluluk duyarım. “Kırılmış bir kalp “diyenler olucak aranızda ama değil, kendime aptallık etmek istemiyorum sadece iyi günler 👋
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.