·560 syf.··Beğendi
···Okunma: 23 Ocak 2021 16:07 Yalnızlığın sözleri olur mu hiç, diye düşünürdüm. Yalnızlık sessizdir, kimsesizdir, kelamsızdır diye. Yanılmışım. Yalnızlık; dışı sessiz, içi yangın yeri olarak avuçlarıma konmuştu adeta Ali Şeriati’nin bu eserinde. “Ne kadar kalabalık sözlerim var,” diyen yazarın yalnızlığa dair ne çok sözü vardı gerçekten.
Eserin kapağını açar açmaz o meşhur karşılama : “Sizi rahatsız etmeye geldim!"
Yalnızlık Sözleri 1, Ali Şeriati’nin felsefe, hikmet ve irfan konularını ele aldığı anlatı ile başlıyor. “Benim hamurumu felsefe, hikmet ve irfanla yoğurmuşlar. Hikmet bende sonradan kazanılmış veya hafızada biriktirilmiş bir ilim değildir” ve “irfan en yüce düşünce ufku, en güzel hareket ve en insani duygudur. İrfan ilimden başkadır; aşkı özgür ve mutlak bir tanımadır,” diyerek bütün bu olguların kendi özündeki mevcudiyetine dikkat çeker.
Eserin ilerleyen sayfalarında biraz daha yakından tanıma fırsatı bulduğumuz yazar, “Hayat tarzım, terbiyem, fikir ve inançlarım, özellikle de ruh halim beni çocuk yaşımda ihtiyarlattı. Ben her zaman babamın küçük kardeşi ve yaşıtlarımın ağabeyiydim” ve “Bu gönül, hayatın fakir kesesine asla boyun eğmemiştir. Göklerden, dünya semasının ufuklarından başka hiçbir yere ihtiyacını arz etmemiş. Bir ihtiyaç ki, sadece yüce göklere uzatmış boynunu ve başak başka hiçbir yöne bakmamıştır. Sadece O’na, Allah’a gönül bağlamıştır. O’ndan aşktan başka bir şey de istememiştir,” diyerek sağlam kişilik ve karakterini bizlere adeta ispat ediyor.
1933-1977 tarihleri arasında yaşayan “Hikâyem uzundur ve bir o kadar da zor,” diyen Dr. Ali Şeriati’nin hayatı mücadelelerle geçmiştir. İranlı Sosyolog ve Fars Edebiyatı yazarı olan Şeriati’nin bu eseri fikir, aşk, felsefe, inanç, fedakârlık ve hepsine eşlik eden bir yalnızlık kitabı.
Kitap çok etkileyiciydi. Sayfa sayısı fazla olmasına rağmen en fazla beş günlük bir süreçte çabucak bitiriverdim. Kalemine aşık biriyim zaten. Çok güçlü bir yazar. Aynı zamanda hayatımın çok önemli bir eşiğinde bana yön veren kurtarıcı bir adam. Onu seviyorum. Ama şunu merak ettim:
Sahi, “Mumu söndürdüğümüzde ışığı nereye gider?”