Kadir Daniş'in 1 yıl önce yayımlanan bu kitabında onbir öykü bulunuyor, birbirinden apayrı dünyaları olan öyküler...
Öykülerin kahramanları gerçek dünyada karşılaşılması mümkün olduğu kadar hayal dünyasında olduğunu da düşünebileceğimiz tarzda kişiler.
Her öyküde kıssadan hisse diyebileceğimiz dersler düşüyor payımıza. Kimi yerde içsel sorgulamalar ve bunalımlara eşlik ederken kimi yerde de yaşanan imtihanlara şahit oluyoruz. Genel olarak baktığımızda ise aslında "insan" kavramının birçok farklı yönünü/anlamını gerçekçi kurgularıyla anlatmış bize yazar. Adaletsizlik, toplumsal ve bireysel eleştiri, hayal kırıklıkları, umut ve ahlaki değerlerin beslediği öyküler genel olarak dramatik bir tarzda.
Bazı yerlerde olayın fazla uzadığını düşünerek sonuca bağlansın artık diyerek okusam da genel olarak akıcı bir anlatımı var. Çoğu öyküde 1. tekil şahıs anlatımı kullanılmış, bazılarında ise ilahi bakış açısı ile bakılmış olaylara. Anlatımı ise sade diyebileceğimiz kadar sade değilken süslü/kapalı da dedirtmiyor. Sadelik ve kapalılık harmanlanmış ve özgün bir anlatım çıkmış ortaya.
Son olarak özellikle şuna değinmek istiyorum ki kitaptaki bazı paragraflar (bana göre) sehl-i mümteni örneğiydi. Buna ise ilk öykünün ilk iki paragrafını örnek gösterebilirim.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.