Bir kitabın daha sonuna geldik. Kemal sayar'ın ilk okuduğum kitabı. Ama çok beğendim. Gerçekten de şuanki hayatımız, aslında hatıralarımızda sakladığımız, bilinç altında ezilen veya parlayan duygularımız. "Sarsma beni," diyor yazar"gözyaşlarıyla doluyum."Çocukluğun ırmağından yetişkinliğin denizine dökülmenin binlerce yolu var. Sevincin terkisine de binebilirsin, hüznün kanatlarında da uçabilirsin. Cennetin ve cennetin iki ucunda yer aldığı yelpazede sayısız renk var. M. Kemal Sayar cümlelerine bu şekilde başlaması beni kitabı okumaya teşvik etti. #k:164482kitabındada ilk bir Afrika kabilesinin sözü ile başlıyor."köyü tarafından sevilmeyen çocuk en son o sevgiyi hissetmek için dünyayı yakar. Yani buğün dünyayı yakanlar , aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi almayan çocuklardır. Aslında ne kadarda önemli. Çocukken sevilmek ve hissedilmek.