Kitap tezatlıklarla ön plana çıkmış. Yüzbaşının ve rahibin kardeşinin serseri takımından olması, içkiye kadına düşkünlükleri, rahibin dinden ve bilimden uzaklaşıp ne kadar kötü olabileceği, çirkinin iyi duygulara, güzelin kötü duygulara sahip olabileceği, evlat acısı çeken kadının sırf çingene diye kendi çocuğuyla yaşıt gördüğü Esmeralda’yı asılırken görmekten zevk alacağı… Hepsi tezatlıklar üzerine kurulu bir roman.
Benim en sevdiğim kısım, dönemin adaletsizliğini anlatırken hakimin ve sorgulanan quasimodo’nun ikisinin de sağır olduğu kısım oldu. Hakim suçluyu hiç dinlemedi, suçlu da kendisini savunamadı. Buna karşın hakim hiç haketmediği cezayı verdi ona.
Gerçekten kurgusu, kahramanlarıyla insanın içine çekiyor kitap. Victor Hugo’nun yazma becerisine hayran kalmamak mümkün değil.
··
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.