Bir bedende kaç kişi yaşar? İnsan kendine nereye dek tahammül eder? Senden bir tane daha, senden içeri… Var mısın yaşamaya?
Cevdet Bey geceleri ne yaptığını hatırlamıyor, dolabını açtığında o pahalı kıyafetler kime ait bilmiyor. Buz kovasını kullanmıyor, Naile Hanım neden ısrarla çıkarıyor ki ortaya şunu!
Sanırım içkiyi fazla kaçırıyor ki unutuyor. Ya da başka bir şey var, yaşayıp görmediği ve bilmediği…
Çocukluğun masum yıllarında yaşanan derin travmaların insan hayatına etkisi ömür boyudur. Ne kadar uzaklaşsa da insan doğduğu yerden, içine gömdüklerinden kurtulamaz. Cevdet Bey’in içi enkaz olmuş ve tek başına kalmış. Kaçmak için saklanmış, saklandıkça ise çoğalmış…
Harika bir psikolojik romandı Cevdetgiller. Olay örgüsünün bütünlüğü ve yer yer kullanılan geriye dönüş tekniği ile olayların detaylandırılması okuru daha hakim kılıyor esere. Yalın anlatım, psikolojik tahliller ve dramatik olaylar, kitabı bir film gibi sürükleyici ve sürekli okunası hale getiriyor. Bölüm bölüm ilerlerken hep bir sonraki bölümü merak ettiriyor yazarın kalemi. Ve sonu… O sona son değil, ikinci kitabın başlangıcı demek isterim. Belki Cevdetgiller devam eder…
Kalemi daim, okuru bol olsun.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.