mükemmel bir kitap. ne diyebilirim ki. olay örgüsü, karakterler konuşmalar müthişti. ama yazarın teşekkürler kısmını okuduğumda anladım nasıl bu kadar güzel olduğunu. kitap resmen hayatından bir sürü parça taşıyor yazarın. bu öyle hoşuma gitti ki.
hayatta hiçbir şeye 10 üzerinden 10 vermedim. bu ilk olsun. mükemmel diye bir şey olmadığına inanıyorum ama mükemmele en yakın olan buydu.
abarttığımı düşünebilirsiniz, haklı da çıkabilirsiniz. ama beni bu kadar iyi hissettiren, düşündüren, heyecanlandıran bi kitap olmamıştı.
sıcaktan yanmışken buz gibi denize girmek gibiydi.
sonuna bayıldım! kitabın baya bir yerinde ters köşe de oldum. olay akışı hayretler içinde bırakacak kadar iyi düşünülmüştü.
bazı yerlerinde güldüm, sonunda ağladım. bazen sinirden evde 3 tur attım.
kadınlara bayılıyorum, kadın olmaya bayılıyorum. istediklerimizi başarmamıza hepsinden çok
dünya biz içinde olduğumuz için böylesine güzel bir yer.
iyi ki okudum bu kitabı, asla unutmayacağıma da eminim.
elizabeth zott, seni çok seviyorum. ışığın hep parlasın!
harriet, mad, altı buçuk, mason ve iki kişi daha (spoiler vermemek için söyleyemiyorum) hepiniz sanki benim arkadaşlarımmışsınız, ailemmişsiniz gibi hissettim. size çok teşekkür ediyorum.
“kendinize meydan okuyun,hanımlar. kimya yasalarını kullanın ve statükoyu değiştirin.”
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.