Kafka'nın ölümünün üzerinden 100 yıl geçmiş !
Buna rağmen onunla aynı sorunları yaşadığımız bir çağa denk düşmek aklıma gelmezdi. Baksanıza yüz yıl önceki baba ile şimdiki baba aynı özelliklere sahip.
Bazen denk geliyoruz baba çocuk reelslerine falan altındaki yorumları hiç okudunuz mu bilmiyorum ama orada çok acılar var. Öyle ihmaller, aşağılamalar, değersiz, berbat hissedişler...
Hani babalar çocuklarını bi sevseler ve bunu hissettirseler ne cevherler çıkacak da ortaya, işte çoğusu çocuk "YETİŞTİRMEK" peşinde değil de daha çok eleştirmek için çocuk getiriyor gibiler. Yapmayın kardeşim böyle insanların bu tutarsız davranışları yüzünden hayata acı çekmeye gelmiş bireyler yetişmesin.
Ki sadece bu çocukları ilgilendiren bir durum değil. Bu kişiler yarın öbür gün başkalarının da hayatına giricek(burada sevgisiz büyümesine rağmen bunu başkasından esirgemeyen, bunun bilincinde olan kişileri tenzih ederim).
Kimsenin kimsenin hayatını mahvetmeye hakkı yok. 'Dünyaya bir kere geliyoruz ve onu da insan gibi yaşayıp sonra çekip gidelim.' diyordu biri paylaşmak istedim.
Babaya mektup'ta ise Kafka'nın babasıyla olan ilişkilerine ve bunun hayatında nelere yol açtığından bahsediliyor kesinlikle okunması gereken bir kitap.