dayanıklığımızı
aptallıklarla katlıyoruz.
-Öğrendikçe umut daha mı geriliyor ne-
Unutun,
unutun,
unutun
büyümeyin.
Nasıl hiçlik bu,
suskudan beter.
Tanrı büyük harfle yazıldığından beri
ölümsüzdür,
insanlar var oldukça.
Gündelik yaşamın boyunduruğundan
boşalın bir an için
sözcükleri görün,
yenileyin içinizde
dilinizi duyun,
canlansın
emeğin,
özgürlüğün
geleceğin güzellikleri
senfonisinin çalışmaları
korkma,
anısız insan olmaz.
Şimdi hayatın parasız yatılı okullarından yetişenler
didişmeye dörtnala kuşanmış.
Hayat
sabrın caymaz büyük simyacısıdır.
Yetiştirme yurtları iyi yürekliliğin artıklarını kuşanırlar
Büyümeyiz biz de,
boşver,
uyuruz
Küfürün bini bir para bende.
Sözcüklerim yüz kızartıcı
yakası açılmadık
kısacası
ağzı bozuğum bu günlerde.
Görmek için bakmıyoruz ki
zaten
körüz.
Aramızda saat farkları falan filan,
ülke farkları falan filan,
ömür farkları falan filan
Acı ve dehşet
gündelik yüzlerdir
Aldırmazlığı yoldaş edinmek
ehlileştirmek midir uygarlığımızı
Yoksa çağımızın yeni adı bu mu olacak?
Evsizlerin kuşatacağı koca bir kent var.
Titreme çocuğum,
ya büyürsün
ya ölür.
Unutun,
unutun,
unutun
büyümeyin.
#füruzan