Dönüşüm, Kafka’nın kendi hayatından izler taşıyan bir öyküdür. Kafka, babasıyla sorunlu bir ilişkiye sahipti ve onun baskısı altında ezildiğini hissediyordu. Ayrıca, toplumun dayattığı normlara uymayan, yabancılaşmış ve yalnız bir bireydi. Bu öyküde, Gregor’un böceğe dönüşmesi, hem bireysel hem de toplumsal bir eleştiri sunar. Bireysel olarak, Gregor’un dönüşümü, insanın kendi özüne yabancılaşması, kimliğini kaybetmesi ve varoluşsal bir kriz yaşaması olarak yorumlanabilir. Toplumsal olarak, Gregor’un dönüşümü, aile ve toplumun bireye karşı duyarsız, acımasız ve çıkarcı tutumunu gösterir. Gregor, işe yaramaz hale geldiğinde, ailesi onu reddeder ve dışlar. Bu da, insanın değerinin sadece işlevine göre belirlendiği, insanî değerlerin kaybolduğu bir toplum eleştirisidir.